^{امروز را انتخاب نمودم برای شروع دوباره ی می نویسم ها که از برترین روزهای خداوندیست به امید آنکه نگاشته های ما تا همیشه ی ایزدی جز برای حق طلبی بر تارک صفحه نقش مبندند ...}

^{می نویسم از اجباری ، همانکه نه ماه پیش نگاشتم روی دیوار آن خانه ی قدیمی که دستم گرفته اند و مرد شدن اجباری را برایم برگزیده اند ولی زهی خیال باطل که نه مردی منظورشان در همچو منی کارگرست و نه به قول دوستان قرارست قاشق به دست ، آش های وامانده شان را با اکراه لب بزنم . یادتان هست چقدر انتقاد داشتم از رضا خان و معلم نظامی اش کلازویتس ؟! یادتان هست می گفتم امکان ندارد بروم زیر این بیرق نا دوست داشتنی ؟! یادتان هست اصلا آن فریادهای هرگز هرگز را ؟! همه اش عملی شد در این دویست و هفتادروز که ره خود می رفتم و آنچه نمی پسندیدم را روا نمی دانستم بر خویش . از تفنگت را زمین بگذارهای سر صبح آموزشی با همان تفنگ در دست حالا خاطره ای برایم مانده تومان با شوق و غرور که خرسندم تلاش همیشگی ام بر آن بود که مبادا پا نهم بر اندیشه ی خویش ! درهمه خستگی ها ، در برخورد با مردم مراقب بودم که جانب ادب رعایت کنم تا مبادا دلی ناماندگار بیازارم در انبوه اشتغال های روزانه ، خرسندم که نگفتم جز راست در میانه ی مردمانی که روزشان شب نمی شد به راستی ! خرسندم که دوستانی داشته و دارم که نوشداروی ناملایمات آن روزها را مکالمه ای هر چند کوتاه می دانستم یا اصلا یادآوری خاطره ای دور که بیش از همه خاطرنشانم می کرد که گذری است همه اینها ، خرسندم که دوباره هستم اینجا دستبوستان ...}

^{می نویسم از منشور ولی ذهنتان نرود لطفا به دوران مدرسه و تکلیف های خانم و آقا معلم علوم تجربی ! می خواهم از منشور اخلاقی بگویمتان ، همانکه اصرار دارد همه فوتبالیست ها را نجیب کند و معقول عین دسته ی گل تا دگر شاهد نباشیم آن خالکوبی ها را بر بدن بازیکنان شهره بلکه پانصد تومانی از 500 میلیون جریمه شوند و روی خالکوبی ها بپوشانند با ساق بندی که فریاد می زند چیزی آن زیر پنهان است ، منشور اخلاقی آمده که همه پاک شوند و پرهیزگار تا مبادا یکی از ف.ک ها در مجلس عروسی حرکات موزون از بدن خویش ساطع کند که هیچ ، تازه در آن میان لبخند هم بزند ، منشور اخلاقی خوش آمد تا دگر فلان بازیکن معروف که آبی ها یاغی اش هم می نامند پای هواپیما فیلش یاد الکل نکند و برود که بر گردد با آن وضعیت ناهشیاری برای آن مسافرت عربی !!! اینها را که می گویم بی اختیار صدایی در گوشم می پیچد که اصرار بدان دارد در روزهای انتخابات پنج سال پیش که مشکل مملکت ما نه مدل موی جوانان ماست و نه پوشش دخترانمان ولی انگار دگر رای نمی خواهد آن مرد که قبض جریمه ی بد حجابی صادر می کند پلیس و من به منشور اخلاقی خوشامد می گویم اینجا در فریاد بی صدا ! بحران اخلاق در فوتبال ما بیداد می کند ولی اینکه از پس عبور منشور ، فوتبالیست هایمان اسوه ی اخلاق می شوند پاسخی دارد بلند و کشیده که چقدر شبیه است به " نـــــــــــــه "}  

^{می نویسم از همان مرد سبزپوش ، از صاحب زمان ، از مهدی موعود . سال ها پیش کسی در گوشم گفت که آدینه ای خواهد آمد و قلم مو به دست رنگ برابری خواهد زد گیتی را با چقدر لبخند ، قرار بود بیاید تا تیزی دندان ها بزداید ، مژده ام دادند که آن روز جنسیت نمی شناسد اعطای حق و من در ذهن کودکانه ام عصرهای جمعه پس از آن فوتبال خسته کننده با خود کلنجار می رفتم که : " ای دل غافل نیامد که !!! " او نیامد و نیامد و باز هم نیامد تا آنکه ما خود نمایاندیم به وی چقدر بی پرده ، بسیاری قالب تهی کردند و خویش اصیلشان شدند با دزدی ، بی شرمی و دلم می لرزد که می خواهم بگویم خون ریزی و اینها همه حدیثی دگر بود از آنچه در بوق و کرنا می کردند بامدادان تا شامگاهان ! بسیاری خرافه را پیشه نهادند با بی دانشی تمام که بشقاب ها خالی گذاردند سر سفره و صندلی ها خالی گذاشتند در جلساتشان ، بسیاری نیز دکان ساختند از نام آن عزیز و پوپولیست شدند تا از فقر آگاهی ها کیسه بسازند و متاعی بر گیرند و او نظاره می کرد همه فاجعه ها را با چشمانی باز که سنت مدرنش آزادی است ، بسیار رنج می برد و می برد ولی بردباری اش زبانزدست تا روزی که بیاید و چشم ها روشن کند به نوری عالم تاب که آرامش بخش است و امید آفرین تا مردمان دریابند آنچه تا به امروز دل بدان خوش نموده بودند ، سراب بوده و صبح دروغین . کاش بیاید که دو سالی هست بیش از گذشته ضجه می زنم آمدنش را ...}

^{________________________________________}

^{پی نگاشت :}

^{١- دوم مرداد یکهزار و سیصد و هشتاد و نه ، بی بامدادی مان ده ساله شد ، احمد شاملو از همان هاست که افتخار داشت اضافه نمودن چیزی را به این جهان به مانند خسرو شکیبایی که سالگرد فوت اندوهبارش خیلی دور نیست ، یاد احمد و عمو خسروی نازنینمان تا همیشه مانا ...}

^{٢- دوباره روی آورده ام به همان سنت قدیمی تثلیث نویسی ، امید آنکه مقبول افتد طبع  مشکل پسند دوستان را !}

^{٣- عنوان این مطلب را از احمد شاملو وام دارم .}